<<
<
زَبور
117
>
>>
او سجّهێن کئومان! هُداوندا بنازێنێت
117
او سجّهێن کئومان! هُداوندا بنازێنێت.
او سجّهێن راجان! آییا ستا کنێت،
2
که هُداوندئے مِهر په ما سکّ باز اِنت و
آییئے وپاداری اَبدمان.
هُداوندا بنازێنێت، هَلّێلویا.